Update vanaf de Atlantische oceaan, tussen Gran Canaria en Tenerife

Hoi lieve allemaal!
Dit is mijn allerlaatste sailmail.. Ik heb nog helemaal geen zin om naar huis te gaan. Er zijn hier natuurlijk moeilijke momenten, maar over het algemeen is alles gewoon zo onwijs leuk! Elke keer als ik Tenerife zie liggen, of zie dat de crew bezig is met het voorbereiden voor reis B kijk ik heel snel weg. Natuurlijk mis ik thuis, en jullie, en heb ik heel veel zin om jullie alles te vertellen en foto’s te laten zien, maar deze mensen hier zijn voor die vijf weken echt een beetje mijn familie geworden en ik ga ze zo onwijs missen! Nou goed, ik ben weer klaar met zeuren.. Hoe was mijn week? Nouuu uhhm jaa oopss.. In mijn vorige sailmail schreef ik dat het een wonder was, maar dat ik de week was door gekomen met enkel wat blauwe plekken.. tsja dat had ik dus moeten afkloppen, want nog geen vier uur later viel ik van de trap en zwikte ik door mijn enkel. De scheepsarts wist niet zeker of de band weer ingescheurd/verrekt was of dat mijn enkel daadwerkelijk gebroken was, dus moest ik naar het ziekenhuis om een foto te maken. Dus daar ging ik dan, de volgende dag met de taxi naar het ziekenhuis. Dat was grappig, want we waren met de tender (motorboot) naar de wal gebracht door Vincent (trainee) en Rens (deckhand) maar we voeren vol tegen de wind in dus we waren doorweekt. Dus die taxichauffeur zat natuurlijk helemaal te balen, maar gelukkig weigerde hij ons niet. Gelukkig was mijn enkel niet gebroken! Daarna gingen Fosse (kapitein) Jorick (arts) en ik nog even wat eten in Funchal (hoofdstad van Madeira, waar ook het ziekenhuis was) en dat was heel grappig want toen moest ik hinkelend door de stad heen. Nou ik zou je vertellen dat ik goed voor je conditie! Fosse en Jorick mij natuurlijk filmen, want ik hinkelde daar echt rond alsof ik een debiele gehandicapte vogel was die last had van de zwaartekracht. Toen we uitgegeten waren zou de taxi ons weer terug brengen, maar de chauffeur kende de weg niet. Het was H-I-L-A-R-I-S-C-H echt ik heb zo lang niet meer zo hard gelachen. Fosse was zo onwijs geïrriteerd, want die man was gewoon een dikke oplichter. Fosse zat namelijk naast hem met gps en die man heeft wel 8 mensen gevraagd en een half uur omgereden. En toen moesten wij 5 minuten wachten op Fosse, want die moest nog snel iets kopen, en toen liet hij de motor gewoon lopen waardoor het nog duurder werd. Arme Fosse haha! Jorick en ik kwamen echt niet meer bij. Nou goed, verder nog de scheepsovername! Ik ben de deckhand geworden en het is onwijs leuk! (ondanks dat ik nu ook alle rot klusjes moet doen) Misschien wil ik na mijn havo wel een tussen jaar nemen om een jaar mee te varen. Met mijn enkels gaat het nu weer goed. Vanavond gaan we waarschijnlijk voor anker bij Tenerife.. Nog maar vijf daagjes jongens en dan moet ik weer van boord! Ik mis jullie!

Posted in Geen categorie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *